Site Loader

Om een ​​deel van de verwarring rond bitcoin te doorbreken, moeten we het in twee componenten scheiden. Aan de ene kant heb je bitcoin-the-token, een codefragment dat het eigendom van een digitaal concept vertegenwoordigt – een beetje zoals een virtuele IOU. Aan de andere kant heb je bitcoin-the-protocol, een gedistribueerd netwerk dat een grootboek aan saldi van bitcoin-the-token bijhoudt. Beide worden ‘bitcoin’ genoemd.

Met het systeem kunnen betalingen tussen gebruikers worden verzonden zonder via een centrale autoriteit, zoals een bank of betalingsgateway, te gaan. Het wordt elektronisch gemaakt en bewaard. Bitcoins worden niet gedrukt, zoals dollars of euro’s – ze worden geproduceerd door computers over de hele wereld, met behulp van gratis software.

Het was het eerste voorbeeld van wat we tegenwoordig cryptocurrencies noemen, een groeiende activaklasse die enkele kenmerken van traditionele valuta’s deelt, met verificatie op basis van cryptografie.

Wie heeft het gemaakt?

Een pseudonieme softwareontwikkelaar met de naam Satoshi Nakamoto  stelde in 2008 bitcoin voor, als een elektronisch betalingssysteem op basis van wiskundig bewijs. Het idee was om, onafhankelijk van een centrale autoriteit, een ruilmiddel te produceren dat elektronisch op een veilige, verifieerbare en onveranderlijke manier kon worden overgedragen.

Tot op de dag van vandaag weet niemand wie Satoshi Nakamoto werkelijk is.

Op welke manieren verschilt het van traditionele valuta?

Bitcoin kan worden gebruikt om dingen elektronisch te betalen, als beide partijen dat willen. In die zin lijkt het op conventionele dollars, euro’s of yen, die ook digitaal worden verhandeld.

Maar het verschilt op verschillende belangrijke manieren van fiat digitale valuta’s:

1 – Decentralisatie

Het belangrijkste kenmerk van Bitcoin is dat het gedecentraliseerd is. Geen enkele instelling beheert het bitcoin-netwerk. Het wordt beheerd door een groep vrijwillige codeerders en wordt beheerd door een open netwerk van toegewijde computers verspreid over de hele wereld. Dit trekt individuen en groepen aan die zich ongemakkelijk voelen bij de controle die banken of overheidsinstellingen over hun geld hebben.

Bitcoin lost het ‘dubbele uitgavenprobleem’ van elektronische valuta op (waarin digitale activa gemakkelijk kunnen worden gekopieerd en hergebruikt) door een ingenieuze combinatie van cryptografie en economische prikkels. In elektronische fiat-valuta’s wordt deze functie vervuld door banken, waardoor ze controle hebben over het traditionele systeem. Met bitcoin wordt de integriteit van de transacties in stand gehouden door een gedistribueerd en open netwerk, eigendom van niemand.

2 – Beperkt aanbod

Fiat-valuta’s (dollars, euro’s, yen, enz.) Hebben een onbeperkt aanbod – centrale banken kunnen er zoveel uitgeven als ze willen en kunnen proberen de waarde van een valuta ten opzichte van anderen te manipuleren. Houders van de valuta (en vooral burgers met weinig alternatief) dragen de kosten.

Bij bitcoin daarentegen wordt het aanbod strak gecontroleerd door het onderliggende algoritme. Elk uur druppelen er een klein aantal nieuwe bitcoins uit, en dit zal met een afnemend tempo blijven doen totdat er een maximum van 21 miljoen is bereikt. Dit maakt bitcoin aantrekkelijker als een asset – als de vraag groeit en het aanbod hetzelfde blijft, zal de waarde in theorie toenemen.

3 – Pseudonimiteit

Terwijl afzenders van traditionele elektronische betalingen meestal worden geïdentificeerd (voor verificatiedoeleinden en om te voldoen aan antiwitwaswetgeving en andere wetgeving), opereren gebruikers van bitcoin in theorie in semi-anonimiteit. Aangezien er geen centrale ‘validator’ is, hoeven gebruikers zich niet te identificeren wanneer ze bitcoin naar een andere gebruiker sturen. Wanneer een transactieverzoek wordt ingediend, controleert het protocol alle eerdere transacties om te bevestigen dat de afzender de benodigde bitcoin heeft, evenals de autoriteit om ze te verzenden. Het systeem hoeft zijn of haar identiteit niet te kennen.

In de praktijk wordt elke gebruiker geïdentificeerd door het adres van zijn of haar portemonnee. Transacties kunnen met enige moeite op deze manier worden gevolgd. Ook heeft de wetshandhaving  methoden ontwikkeld om gebruikers indien nodig te identificeren .

Bovendien zijn de meeste uitwisselingen wettelijk verplicht om identiteitscontroles uit te voeren op hun klanten voordat ze bitcoin mogen kopen of verkopen, wat een andere manier mogelijk maakt waarop het bitcoin-gebruik kan worden gevolgd. Omdat het netwerk transparant is, is de voortgang van een bepaalde transactie voor iedereen zichtbaar.

Dit maakt bitcoin geen ideale valuta voor criminelen, terroristen of witwassers.

4 – Onveranderlijkheid

Bitcoin-transacties kunnen niet worden teruggedraaid, in tegenstelling tot elektronische fiat-transacties.

Dit komt omdat er geen centrale ‘scheidsrechter’ is die kan zeggen ‘ok, geef het geld terug’. Als een transactie op het netwerk wordt geregistreerd en als er meer dan een uur is verstreken, is het onmogelijk om te wijzigen.

Hoewel dit sommigen misschien verontrust, betekent dit wel dat er niet kan worden geknoeid met elke transactie op het bitcoin-netwerk.

5 – Deelbaarheid

De kleinste eenheid van een bitcoin wordt een satoshi genoemd. Het is honderd miljoenste van een bitcoin (0,00000001) – tegen de huidige prijzen ongeveer honderdste van een cent. Dit zou microtransacties mogelijk kunnen maken die traditioneel elektronisch geld niet kan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *